Eξωσωματική γονιμοποίηση – IVF

Eξωσωματική  γονιμοποίηση – IVF

H διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης περιλαμβάνει :

  • τη διέγερση πολλαπλών ωοθυλακίων
  • την ωοληψία
  • τη γονιμοποίηση των ωαρίων στο εργαστήριο
  • τη μεταφορά του εμβρύου/εμβρύων στη μήτρα

Η Louise Brown είναι το πρώτο μωρό που γεννήθηκε έπειτα από εξωσωματική γονιμοποίηση. Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1978 στην Αγγλία.

Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά γεννιούνται κάθε χρόνο από θεραπείες εξωσωματικής γονιμοποίησης . Συνολικά υπολογίζεται ότι έχουν γεννηθεί περισσότερα από 8 εκατομμύρια παιδιά.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποτελεσματική θεραπεία της υπογονιμότητας σε όλες τις περιπτώσεις, εκτός από γυναίκες των οποίων η υπογονιμότητα προκύπτει από σοβαρό ανατομικό πρόβλημα της μήτρας.

Γενικά χρησιμοποιείται από ζευγάρια που αδυνατούν να τεκνοποιήσουν, μετά από 1 τουλάχιστον χρόνο προσπαθειών και παρουσιάζουν  ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω προβλήματα:

  • Απόφραξη σαλπίγγων ή πυελικές συμφύσεις.
  • Ανδρική υπογονιμότητα (χαμηλή συγκέντρωση ή χαμηλή κινητικότητα των σπερματοζωαριων). H ενδοκυτταροπλασματική έγχυση του σπέρματος με τη μικρογονιμοποιηση (ICSI) είναι μια διαδικασία εξωσωματικής που μπορεί να γονιμοποιήσει τα ωάρια ακόμη και με χαμηλή ποιότητα σπέρματος.
  • 2-4 αποτυχημένοι κύκλοι θεραπείας με ενδομητρική σπερματέγχυση
  • Προχωρημένη ηλικία της γυναίκας – πάνω από τα 38 έτη.
  • Μειωμένες ωοθηκικές εφεδρείες
  • Ενδομητρίωση σοβαρού βαθμού
  • Ανεξήγητη υπογονιμότητα (σε περίπτωση αποτυχίας των σπερματεγχύσεων)

  

Η εξωσωματική γονιμοποίηση αυξάνει την ικανότητα της ανθρώπινης αναπαραγωγής, η οποία συχνά δεν είναι τόσο αποδοτική.

Με την εξωσωματική γονιμοποίηση συλλέγουμε ωάρια, τα γονιμοποιούμε στο εργαστήριο και μετά από προσεκτική καλλιέργεια  των εμβρύων που προκύπτουν για 3-5 ημέρες, μεταφέρουμε ένα ή περισσότερα από τα πιο «όμορφα» έμβρυα πίσω στη μήτρα. Τα πλεονάζοντα  έμβρυα  μπορούν να καταψυχθούν για μελλοντική χρήση του από το ζευγάρι.

Κατά μία έννοια, συμπιέζουμε πολλούς μήνες «φυσικών» προσπαθειών σε έναν εμμηνορρυσιακό κύκλο. Μεταφέροντας τα γονιμοποιημένα έμβρυα κατευθείαν στην ενδομητρική κοιλότητα αυξάνουμε την πιθανότητα κύησης.

Επομένως με την εξωσωματική γονιμοποίηση:

  • Διεγείρουμε με φαρμακευτική αγωγή (ενέσεις) την παραγωγή πολλαπλών ωοθυλακίων και ωαρίων (ενώ σε έναν φυσικό εμμηνορυσιακό κύκλο σχηματίζεται μόνο ένα ωοθυλάκιο και απελευθερώνεται μόνο ένα ωάριο)
  • Συλλέγουμε τα ωάρια από τις ωοθήκες όταν είναι έτοιμα ( η απελευθέρωση και η λήψη του ωαρίου από τη σάλπιγγα μπορεί να είναι ανεπαρκής όταν γίνεται φυσιολογικά)
  • Γονιμοποιούμε τα ωάρια στο εργαστήριο (αποκλείουμε προβλήματα του σπέρματος ή προβλήματα των ωαρίων που μπορεί να αποτρέπουν τη φυσική γονιμοποίηση)
  • Καλλιεργούμε τα έμβρυα στο εργαστήριο για 3-5 ημέρες κι έπειτα διαλέγουμε το καλύτερο ( ή τα καλύτερα) για την εμβρυομεταφορά στη γυναίκα (η εμβρυομεταφορά ενός καλού εμβρύου αυξάνει το ποσοστό επιτυχίας).
  •  Μεταφέρουμε τα έμβρυα απευθείας στην καλύτερη θέση της ενδομητρικής κοιλότητας, ώστε να ακολουθήσει η  εμφύτευση του εμβρύου (παρακάμπτεται η σάλπιγγα στη μεταφορά του εμβρύου στην μήτρα)
  • Τα πλεονάζοντα  έμβρυα κρυοσυντηρούνται

Τα ποσοστά επιτυχίας της θεραπείας με εξωσωματική γονιμοποίηση εξαρτώνται κυρίως από την ηλικία της γυναίκας. Όσο μεγαλύτερης ηλικίας η γυναίκα, τόσο μειώνεται η ποσότητα και η ποιότητα των ωαρίων της και  αυτό επηρεάζει την ποιότητα των εμβρύων που θα προκύψουν με αποτέλεσμα να έχουμε χαμηλότερα ποσοστά εμφύτευσης και επιτυχίας. Παράλληλα, ο ηλικιακός παράγοντας  της γυναίκας αυξάνει σε περίπτωση εγκυμοσύνης την πιθανότητα αποβολής. Νεότερες μελέτες, συνδέουν και τη μεγάλη  ηλικία του άνδρα με χαμηλότερα ποσοστά επιτυχούς αποτελέσματος.